logo Cultureel Festival Baarn

Verhalen 2017

Onder leiding van Jaap Lemereis, de nieuwe voorzitter, heeft de jury haar voorkeursselectie gemaakt, twaalf verhalen, waaronder de winnaars van de juryprijzen. Deze twaalf verhalen kunt u hieronder lezen.
Vanaf 19 augustus kunt u uw stem uitbrengen op de website van de Baarnsche Courant. Op zaterdag 2 september wordt tijdens de feestelijke prijsuitreiking bekend gemaakt wie de juryprijs en wie de publieksprijs heeft gewonnen.

12. Zo veel mogelijk delen

Ik sta wat onwennig op de parking van een supermarkt aan de rand van een kudde jonge knapen. We wachten allemaal op dat ene meisje. Hetzelfde meisje. Hormonen knetteren als winkelwagentjes die hardhandig in elkaar geschoven worden.
Ik vraag me af wat erger is, schaamte of ongemak. Mijn leeftijdscategorie rijst als een alpentop ver boven de rest uit. Ik maak geen kans, dat weet ik.

Lees meer ...

11. God zag alles

God zag alles. Dat begreep ik van mijn ouders. Ook wanneer je in bed onder de dekens dook en daar je tong uitstak tegen hem, dan nog zag hij het. Hij zag meer dan ik, ik zag de spullen niet die op de trap lagen en mee naar boven moesten. Ik huppelde er gedachteloos langs en kreeg dan op mijn kop omdat ik maar aannam dat alles vanzelf op zijn plek kwam.

Lees meer ...

10. Roze sterretjes

Ze controleert de inhoud van haar handtas. Portemonnee, zakdoek, pepermuntjes, alles zit erin. Nog eenmaal steekt ze haar hand in het grote binnenvak en ritst dan resoluut de tas dicht. Ze trekt haar jas aan, voelt in haar zak naar haar sleutel en stapt naar buiten. In haar achtertuin komt de akelei in zachte kleuren in bloei.

Lees meer ...

9. Marcel en de roep van de uil

Het gebeurde in het zwart van de nacht. De sterren waren uit de hemel geplukt en ook de maan zat in de plooien van de donkerte verscholen.
Marcel lag naar de roepende uil te luisteren. Een krassend, onheilspellend geluid. Hij vroeg zich af wat het te betekenen had. Vreemd genoeg voelde hij zich niet ongerust.

Lees meer ...

8. De Trein

Hij had heel even naar haar gekeken. Ze wist het zeker. Ze richtte haar aandacht op de vloer voor haar, zodat haar pupillen konden afdwalen naar de rij waar hij zat.
Ze voelde zich merkwaardig rustig. Haar hart bonsde niet overdreven, ze had geen zwetende handen. Ze had alleen haar hoofd wat scherp zijn kant op gedraaid toen ze de coupé binnenstapte.

Lees meer ...

7. Dood spoor

Mathilde spelde een plaatje op haar blauwe mantelpakje. Of moest dat ‘speldde’ zijn, vroeg ik me toen al af, met dubbele d? Nooit goed in geweest.
Zij was een madonna, met pekzwarte golvende haren, en twee mintgroene ogen die minzaam de wereld in staarden, en ook even naar mij. Mooi als de gesluierde dame van Time Magazine. Genoeg om even weg te dromen. Hoog te vliegen, je op een wolk te wanen. Een engel te zijn, voor even.

Lees meer ...

6. Zevenentwintig dagen

Ik heb het al twee keer uitgesteld. Natuurlijk met goede smoezen maar ook daar zit een einde aan. Zoals alles een einde heeft, dat hoeven we de ouders van Kasper niet te vertellen. Zevenentwintig dagen is het nu. Geen ontkomen aan, vandaag gaan we ze zien. Niemand weet wat we moeten zeggen.

Lees meer ...

5. ´t Graf

Jonathan Müller
15 juli 1962 – 6 mei 1995

Ik kniel op het graf. De veldbloemen die ik net onderweg heb geplukt, steek ik in een colaflesje, dan lijkt het alsof de kinderen dat hebben gedaan. Ik mag het niet doen.

Lees meer ...

4. Tegenligger

De Kreidler van Kees ploegt zich door de modder van het talud, de motor knettert en haalt uit in een laatste krijs. Mijn Puch schuift met een slip ook op de spoordijk. Ik hijg en repeteer de tijden. Kees zet zijn helm af, hij grijnst en strijkt de vossenstaart glad.
'Zo klote dat die helm nu verplicht is.'

Lees meer ...

3. Het einde en het begin

De klok sloeg zes uur, de metro’s kwamen aan en reden weg. Reizigers liepen langs maar ik was geen blik waardig. Oud vuil was ik. Ik was het gewend, de negerende of omlaaghalende blikken die de mensen gaven, de politie die zei dat ik weg moest, ouders die kinderen wegtrokken. Zo ging de iedere dag, maar vandaag was anders.

Lees meer ...

2. De Afkoop

Lieve Sigrid, Strahlsund 15 juni 1942
Altijd als de dagen langer worden en het licht in de avonduren aanhoudt, wil ik alleen zijn. En dan valt het hier nog mee met het nachtelijk lichtschijnsel. Het is hier niet zoals in mijn oude geliefde Zweden. Zal ik ooit teruggaan? Het is lang geleden dat deze periode in het jaar nog iets hoopvols en ongeremds had. Natuurlijk moet ik dan aan jou denken.

Lees meer ...

1. Zwaailicht en sirene aan

Als jongetje had ik een speelgoed politiewagentje met een klein knopje op het dak. Na iedere derde keer indrukken, schalde uit de luidspreker: Zwaailicht en sirene aan.
De werkelijkheid is altijd anders. Geen zwaailicht, geen sirene. Toch staat hier een politiewagen. Een politiewagen en een ambulance.

Lees meer ...

Volg ons op social media:
schrijvenonline

Sponsors Baarnse Literatuurprijs

De Baarnse Literatuurprijs is een initiatief van Stichting Cultureel Festival Baarn.

Nieuwsberichten

Jury Baarnse Literatuurprijs is eruit

De vijfkoppige jury van de Baarnse Literatuurprijs heeft in haar slotberaad vastgesteld welke verhalen dit jaar zullen worden bekroond. Door het ongekend grote aantal inzendingen heeft de jury meer tijd nodig gehad dan ooit tevoren, ook omdat de verschillen in kwaliteit in een grote geselecteerde topgroep aanleiding gaven tot diepgravende discussies.

Lees meer...

Baarnse Literatuurprijs weer van start

Vanaf maandag 24 april staat de website van het Cultureel Festival Baarn weer open voor de jaarlijkse ontvangst van korte verhalen die meedingen naar de Baarnse Literatuurprijs. Deze schrijfwedstrijd, in 2011 begonnen, wordt dus voor de zevende keer gehouden en kan zich verheugen in een groeiende en landelijke belangstelling.

Lees meer...

Oudere berichten >>